Blog Colombia 28 oktober

Blogs van André van der Meer en Hans de Wit. Op bezoek bij de Nederlandse ambassade en bij het advocatencollectief 'Colectivo de Abogados José Alvear', die zich belangeloos inzet voor het oplossen van moord op vakbondsmensen.

De laatste dag in Colombia. Deze ochtend hadden wij een bezoek van 1,5 uur bij de Nederlandse ambassade. Daar mochten wij onze ondervindingen per sector aan de ambassadrice, mevrouw Marjolein Capeyne van de Coppello vertellen. 

Voor mij persoonlijk was dit een emotioneel zware gebeurtenis. Terwijl de anderen voor hun sectoren nog lichtpuntjes zagen, kon ik niet anders dan een opsomming doen van de misstanden en onrechtvaardigheden die ik deze week heb moeten constateren.

Zoals gezegd emotioneel zwaar (en nu weer terwijl ik dit zit te typen wordt het nat achter mijn ogen) omdat ik me verbonden ben gaan voelen in die week met de dappere vrouwen en mannen die zich ondanks alles toch nog inzetten voor hun rechten.
 
Een opsomming:

• Kwekerijen die zich gemakkelijk failliet laten verklaren zodra er vakbondsactiviteit op hun erf plaats vindt. Dit in de wetenschap dat mensen alleen vakbondslid mogen zijn als zij werk hebben. Een kwekerij is daar zo weer opgezet, maar de vakbondsmacht is daar gebroken.
• Kwekerijen die vakbondsleden ontslaan en op een zwarte lijst zetten
• Kwekerijen die overuren niet uitbetalen, maar mensen wel vaak ook hele nachten laten overwerken
• Kwekerijen die salarissen niet of gedeeltelijk uitbetalen. Mensen die daar tegen protesteren worden zonder pardon op straat gezet
• Alhoewel in Colombia geen van de bekende keurmerken (FFP, Fair Trade, Max Havelaar) actief zijn, kwamen ze ook hier ter sprake omdat ik er in deze week zelf over begonnen was.
  De werknemers hebben totaal geen vertrouwen in deze keurmerken omdat zij niets merken qua verbetering in hun omstandigheden. Sterker nog: onder het huidige systeem is zo'n keurmerk pure windowdressing omdat de certificering en contrôle daarop wordt uitbesteed aan bedrijfjes die wel een erg intieme band hebben met de certificaathoudende bedrijven. Bijna een slager die zijn eigen vlees keurt.

De ambassadrice was duidelijk geschrokken door mijn opsomming van feiten. Tjalling en Astrid hebben mijn betoog daar waar nodig gesteund. We hebben met de ambassadrice een aantal speerpunten op papier gezet waar ook de Nederlandse ambassade aan kan bij dragen.

Ik ga deze column maar even in tweeën delen. Ik wil ook nog iets schrijven over het advocatencollectief dat als enige collectief zaken van bedreigde en vermoorde vakbondsactivisten op zich neemt.

‎28 oktober deel twee, het bezoek aan het advocatencollectief en het afscheid van onze collega's .

Tijdens het tweede gedeelte van de ochtend brachten wij een bezoek aan het advocatencollectief "Colectivo de Abogados José Alvear". Dit advocatencollectief zet zich als enige, belangeloos, in voor het oplossen en bestraffen van vakbondsmoorden.

Wij werden ontvangen door Dra. Jessica Hoyos, zelf een dochter van een vermoorde vakbondsactivist. Sinds 1986 zijn er 2900 vakbondsactivisten vermoord. Vaak in opdracht van of met medeweten van de overheid. De Colombiaanse overheid speelt vaak dubbel spel in dezen. Zo werd nog onder president Uribe een lijst gestuurd naar de DAS (veiligheidsdienst) met daarop namen van vakbondsactivisten die bescherming moesten krijgen. De directeur van die club speelde de lijst vervolgens door aan de paramilitairen, die er vervolgens lustig op los moordden.

De Colombiaanse overheid heeft onlangs nog een wet aangenomen waarin het houden van demonstraties gewoon gecriminaliseerd wordt. Bij iedere demonstratie moet de overheid toestemming geven (wat niet gebeurt) en als de demonstratie toch wordt gehouden, roept de overheid dat de FARC hier achter zit. Vervolgens krijgen de deelnemers een straf van tussen de 4 en 8 jaar. Ter vergelijking: het vermoorden van een vakbondsactivist levert slechts 1 tot 4 jaar op en daardoor hoeft de veroordeelde volgens de Colombiaanse wet niet naar de gevangenis. Een demonstrant gaat dus wel naar de bajes.

 's Middags hebben we nog in een gezamelijke vergadering van elkaar afscheid kunnen nemen met als afsluiting een gezellige maaltijd.

Colombia is een heel boeiend land met boeiende, dappere, gastvrije mensen die een plekje in mijn hart hebben gekregen. Ik ga mijn ervaringen zeker uitdragen, er gaat wat mij betreft nog zeer zeker een vervolg komen op deze reis.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Verslag Hans de Wit >>